Obrostka pospolita

Dasypoda altercator Harris

Zobacz również

Pielęgnacja poboczy w Bambergu

Trzmiel ziemny

Trzmiel kamiennik

Trzmiel gajowy

Murarka ogrodowa

Miesierka trójbarwna

Spójnica lucernówka

Porobnica włochatka

Pszczoły i inne gatunki zapylające

Znaczenie zapylaczy

Rozmowy z ekspertami #1

Jak zapylacze spędzają zimę?

Domki dla zapylaczy

Dzień pszczół

Dzień pszczół

Hotele dla zapylaczy

Pszczeli świat i jego problemy

Siedliska zapylaczy

Człowiek i pszczoła

Dobre praktyki dydaktyczne

Katastrofa klimatyczna a bioróżnorodność

Zapylaste DIY

Znaczenie zapylaczy

Pszczolinka pospolita

Zagrożenia dla zapylaczy

Zagrożenia w środowisku pszczoły miodnej

Higiena w pasiece

Zarządzanie przestrzenią

Rekomendacje dla gmin dotyczące drzew

Łąka w wielkim mieście

Drzewa w mieście

Trzmiele: łagodne olbrzymy

Lepiarka wiosenna – przyjaciółka wierzby

Obrostka letnia – pszczoła z głębin

Smuklik szerokopasy – piękny oportunista

Makatka zbójnica – wojowniczka

Spójnica krwawnicowa – budowle przy wodzie

Skrócinka europejska – kolekcjonerka oleju

Miesierka – rękodzieła z róż

Pszczolinka świerzbnicówka – czerwone spodnie na łące

Rośliny dla trzmieli

Trzmiele w mieście

Pasieki w miastach

Podsumowanie i plany na przyszłość

Tajemnica CCD

Pszczoła niejedno ma imię

Co w trawie piszczy?

Kwietna rewolucja

Technika string art

Pielęgnacja poboczy dróg z myślą o zapylaczach

Zarządzanie dzierżawionymi gruntami rolnymi w kontekście ochrony zapylaczy

Przyjazne zapylaczom działania na terenach gmin

Odpowiedzialne pszczelarstwo miejskie

Okiem pszczelarza

Nauka obywatelska

Mity na temat pszczół

FAQ: Pszczoła miodna i pszczelarstwo

FAQ: pszczoły i dzikie zapylacze

Błędy przy zakładaniu łąk

Rodzina, która zapewnia nam żywność

Dokąd one tak zapylają?

Miejskie ostoje życia – Karolina Maliszewska

Europejskie Standardy Arborystyczne (EAS)

Weterani wśród drzew – Aleksandra Kruszewska

Drzewa u lekarza – dr inż. Janusz Mazurek

Gatunek pospolity w całej Polsce. Pojawia się od połowy czerwca do początku września. Długość ciała samicy to 11,5-15 mm, natomiast samca 11-14 mm. Ciało czarne, krępe, długo i obficie owłosione. U samic na głowie, tułowiu, goleniach i nastopkach odnóży pierwszej i drugiej pary żółtobrązowe włoski. Na środku tułowia plama z czarnych włosków, czarne włoski występują też na piątym tergicie odwłoka, tworząc grzywkę. Charakterystyczne, bardzo gęsto i długo owłosione rudożółte szczoteczki na goleniach i stopach odnóży ostatniej pary. U samców włoski pokrywające głowę, tułów i odnóża są żółto-brązowe, natomiast na twarzy i od spodu ciała – białe. Tylne golenie są długo, żółtawo owłosione. Gniazda tworzą pod ziemią, w glebach lekkich, piaszczystych, lub w samym piasku. Są one głębokie, mierzą zwykle 40-60 cm. Czasami tworzą dość liczne agregacje. Jest gatunkiem oligolektycznym, związanym z rodziną astrowatych. Najczęściej odwiedza kwiaty cykorii podróżnik (Cichorium intybus L.) oraz różnych gatunków chabrów (Centaurea L.). 

Tekst: lic. Ewelina Berbeć, dr inż Paweł Migdał

Zdjęcia: Jakub Józefczuk