Tradycyjne liczenie drzew „na sztuki” jest czasochołonne i nie oddaje w pełni korzyści, jakie dają nam drzewa. Metoda iTree Canopy, oparta na analizie zdjęć lotniczych i satelitarnych, mierzy procentowe pokrycie terenu przez korony drzew (ang. Tree Canopy Cover).

Jest to nowoczesny standard, ponieważ:

• Mierzy wydajność, a nie tylko ilość. To liście i wielkości koron drzew odpowiadają za produkcję tlenu, pochłanianie pyłów (PM2.5) oraz mitygację miejskich wysp ciepła. Jedno duże drzewo z rozłożystą koroną daje mieszkańcom więcej korzyści niż wiele młodych sadzonek.
• Pozwala na oszacowanie usług ekosystemowych. Dzięki danym o powierzchni koron, możemy wyliczyć, ile ton dwutlenku węgla pochłania zieleń w danej gminie oraz ile wody opadowej zatrzymuje.
• Identyfikuje potencjał. Analiza pozwala wskazać miejsca, gdzie koron nie ma, a mogłyby się pojawić.

iTree Canopy to metoda, która opiera się o dostępne bezpłatnie narzędzie (kalibrowane dla danej strefy klimatycznej), co może stanowić ważny argument dla upowszechniania i stosowania przez różne podmioty.

Gromadzone w trakcie analizy pokrycia koronami drzew dane umożliwiają:

1. Obliczenia wartości ekonomicznej usług świadczonych przez drzewa (np. oszczędności w odprowadzaniu wód deszczowych).
2. Wyznaczenia konkretnych stref do priorytetowych nasadzeń (na podstawie wytypowanych „miejsc o potencjalnej możliwości posadzenia drzew”).
3. Porównania wyników z europejskimi standardami dla miast o podobnej wielkości.

Warto zaznaczyć, że z analizy wyłączono obszary zarządzane przez Lasy Państwowe (które to tereny podlegają oddzielnemu reżimowi prawnemu) oraz obszary kopalni, po to, żeby skupić się na zieleni miejskiej, wiejskiej oraz zadrzewieniach śródpolnych.

Dzięki przeprowadzonej analizie można sformułować m.in. następujące obserwacje:

• Zróżnicowanie miasto vs. wieś. W gminach takich jak Zgorzelec i Pieńsk obserwujemy znacznie wyższy procent pokrycia koronami w samych miastach (ponad 21%) w porównaniu do terenów wiejskich. Może to wynikać z gęstszego zadrzewienia parkowego i przyulicznego w miastach przy jednoczesnym dominującym charakterze rolniczym na terenach wiejskich.
• Liderzy zestawienia. Najwyższy ogólny wskaźnik pokrycia odnotowano w Zawidowie (16,08%) oraz Węglińcu (13,83%).
• Wyzwania w Bogatyni. Gmina Bogatynia charakteryzuje się relatywnie niskim pokryciem w samym mieście (8,47%), co może sugerować potrzebę zwiększenia nasadzeń.
• Potencjał retencyjny. Wyższe wyniki w miastach (Pieńsk, Zgorzelec) sugerują, że te ośrodki mają już rozwiniętą bazę do walki ze zmianami klimatu, jednak kluczowe będzie utrzymanie tych wskaźników